22-07-10

Vrijdag 09 juli 2010

<!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-520092929 1073786111 9 0 415 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page WordSection1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.WordSection1 {page:WordSection1;} -->

Onze eerste ochtend in Afrika!

Bij het ontbijt bleek al meteen dat papaja toch niet echt ons ding was, gelukkig was er lekker zoete ananas. Na het ontbijt hebben de meisjes inkopen gedaan en hebben de jongens het busje weer ingeladen. Cliché he? ;-) Dan zijn we met ons busje en de vrachtwagen richting Kampala gereden. Onderweg hebben we onze ogen nogal uitgekeken! Veel armoede, onveilig verkeer,...

’S middags hebben we voor de laatste keer lekkere, Belgische kost gegeten: Croque monsieur met frietjes of een heerlijke spaghetti. Hierbij hoorde een zelfgemaakte Ice Tea. Hier hadden we voor het eerst de mogelijkheid om met een echte ugandees te praten (Charles, onze buschauffeur). Na het eten namen we afscheid van Liesbeth en Bram, die in kampala bleven werken.

Toen zijn we verder op pad vertrokken richting Nkozi. Onderweg hebben we hout en verf gekocht, die we nog nodig hadden voor de school. Dit gebeurde natuurlijk op zijn Afrikaans, alles duurde met andere woorden veel langer dan bij ons. Als eindelijk alles was ingeladen, konden we onze reis verder zetten. Tegen zonsondergang kwamen we aan in ons dorpje, helemaal vol stof. Je moet namelijk weten dat de wegen onderweg niet verhard zijn en het stof altijd opwaait.

Hier laadden we voor de laatste keer (gelukkig!) alles uit en konden we ons huisje verkennen en installeren. Het is allesbehalve luxueus. Na wat gesukkel kunnen we onze muskietennetten toch omhoog hangen. Technieken om de koude douche te overleven zijn er nog niet, maar er wordt aan gewerkt. ’S Avonds hebben we boterhammetjes gegeten met kaas en ketchup (en er was ook chips voor de liefhebbers). Na een nog wat gezellig geklets kropen we onder ons muskietennet.

Slaapwel en vele kusjes! We missen jullie!

 

Lori en Lisa

19:20 Gepost door Kids for Uganda in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kids for uganda, nkozi |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.